امين رويحه

314

درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )

350 هيوفاريقون Hypericum Perforatum اوفاريقون 147 - اوفاريقون گياهى است معروف كه در كتاب : مفردات و كتاب : شرح اسماء عقار مىگويد : اين گياه را دادى رومى و منسيه و عصبة القلب مىگويند . مكان روييدن : در جنگلهائى كه در مقابل آفتاب و داراى اشجار كم باشند و در سراشيبىهاى خشك و اطراف جاده‌ها مىرويد . اوصاف و مشخصات آن : گياهى است كه ارتفاع آن به ( 30 - 70 ) سانتيمتر مىرسد . ساقهء آن عمودى و بلند و شاخه‌هائى كه مقابل يكديگرند از آن بوجود مىآيد و به طرف بالا مىروند ، برگهايش بيضوى و طولانى مىباشند ، هرگاه آنها را در مقابل چشم قرار دهند دائره‌هاى كوچك و شفافى از آنها مشاهده مىشود . اين گياه در ماه تير و مهر گل‌هائى مىدهد كه زرد طلائى هستند و هرگاه آنها را در ميان انگشت فشار دهند يك مايع قرمزى كه مايل به كبودى است از آنها خارج مىشود . قسمت طبى آن : سرشاخه‌هاى آنكه گل مىدهند در ماه مرداد و شهريور به مصرف طب مىرسند . مواد فعال آن : روغنى فرار ، موادى پاك‌كننده ، مادهء : هوبريسين كه ضد التهاب است . قسمت طبى آن : 1 - از خارج : روغن و مرهم گلهاى اين گياه را براى معالجهء امراض ذيل استعمال مىكنند : انواع و اقسام زخمها ، خراشيدگىها ، زخم و كوفتگىها ،